Ανύπαρκτος σε όλα τα επίπεδα αποδείχθηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα... Όσο διοικητικά με τους 2 προέδρους όσο και αγωνιστικά με μια ομάδα φοβισμένη που ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Η απογοήτευση από την αγωνιστική εικόνα της ομάδος αλλά και τις τελευταίες εξελίξεις όπως φάνηκε σήμερα επηρέασε και τον κόσμο που δεν έδωσε μαζικό παρών όπως θα έπρεπε σε ένα τόσο καθοριστικό παιχνίδι. Ελπίδες πλέον μένουν μόνο μαθηματικές αλλά από τη στιγμή που η ομάδα μας αδυνατεί να κερδίσει αυτόν τον αδιάφορο ΟΦΗ τότε πολύ σύντομα και οι μαθηματικές ελπίδες να εκλείψουν.
Οι εξελίξεις των προηγούμενων ημερών ήταν τα πρώτα σημάδια ενός ΑΡΗ αποσυντονισμένου αντί στο μυαλό όλων να είναι η σημερινή νίκη. Κάπως έτσι παρασύρθηκε και ο Σ.Παπαδόπουλος που σε συνδυασμό με τις αρκετές και σημαντικές απουσίες κατέβασε μια 11αδα όχι με τόσο ξεκάθαρο επιθετικό αποπροσανατολισμό. Μάλιστα η τοποθέτηση του Αγγελούδη στην κορυφή της επίθεσης ήταν εξαρχής ένα ρίσκο μιας και ο νεαρός επιθετικός όσο συμπαθής και φιλότιμος και αν είναι δυστυχώς όλη την χρονιά όπως και σήμερα έχει αποδειθχεί πολύ λίγος. Όταν βλέπεις για 90' τον φουνταριστό επιθετικό σου να μην μπορεί να κερδίσει μια διεκδίκηση ή να μην καταφέρνει να χωθεί σε μια φάση τότε καταλαβαίνεις καλύτερα γιατί ακόμη και ο κουτσός Αγκάνθο είναι υπερπολύτιμος για αυτόν τον ΑΡΗ. Ενώ και ο εκρηκτικός και ταχύς Τσουμάνης πιθανόν να μπορούσε να προσφέρει πολλά πιο πολλά στα χαφ. Με αυτά και με αυτά είδαμε έναν ανούσιο ΑΡΗ, εντελώς ακίνδυνο απέναντι σε μια ομάδα που δεν πίεσε, δεν έκανε καθυστερήσεις και ώρες ώρες έμοιαζε να μην θέλει καν να βάλει γκολ... Ακόμη όμως και αυτός ο αδιάφορος ΟΦΗ κατάφερε κάποιες στιγμές να γίνει απειλητικός. Ευτυχώς εκεί ήταν ο Διούδης που σε 2-3 περιπτώσεις έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά και γλίτωσε την ομάδα μας από τα χειρότερα, αν και αυτή η ισοπαλία ισοδυναμεί με ήττα. Προσπάθησε ο Τάτος που έβγαλε 2-3 καλές μπαλιές, πάλεψε ο Μανιάς αλλά ως εκεί και τίποτα παραπάνω...
Η σημερινή ισοπαλία μοιάζει με ταφόπλακα. Μια εξέλιξη που διαφαινόταν εδώ και πολύ καιρό αλλά σαν ΑΡΗΣ, όποια διοίκηση και αν έχουμε αύριο(ή την Τρίτη) το πρωί θα πρέπει να παλέψει μέχρι το τέλος. Ο ΑΡΗΣ πρέπει να ξαναγίνει αξιοπρεπής όπως εύστοχα ειπώθηκε στην πρόσφατη Γ.Σ. αλλά η "λευκή πετσέτα" δεν είναι αξιοπρέπεια. Δεν μπορώ να ξέρω αν πραγματικά υπάρχουν Αρειανοί σήμερα που αισθάνονται χαρούμενοι για τους δικούς τους λόγους αλλά σήμερα στο γήπεδο με τη λήξη του αγώνα μόνο βουρκωμένα μάτια έβλεπες να ξεχειλίζουν με απογοήτευση και αγανάκτηση. Απογοήτευση για το κατάντημα του ΑΡΗ, αγανάκτηση για όλους αυτούς που επι χρόνια "βιάζουν" τα όνειρα μας. Όποιοι λοιπόν έχουν τα αρ@@@ια να βγουν μπροστά και να σώσουν την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ ας το κάνουν, διαφορετικά ας κάνουν στην άκρη. ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ!